{"id":1189,"date":"2021-09-18T08:55:50","date_gmt":"2021-09-18T06:55:50","guid":{"rendered":"https:\/\/www.galiciatips.com\/nl\/?p=1189"},"modified":"2024-06-23T14:44:58","modified_gmt":"2024-06-23T12:44:58","slug":"costa-da-morte-in-tv-programma-brieven-aan-de-rest-van-spanje","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.galiciatips.com\/nl\/2021\/09\/18\/costa-da-morte-in-tv-programma-brieven-aan-de-rest-van-spanje\/","title":{"rendered":"Costa da Morte in tv-programma Brieven aan de rest van Spanje"},"content":{"rendered":"\n

TV-maker Stef Biemans woont al 3 jaar in Spanje, in Andalusi\u00eb om precies te zijn. Om Spanje beter te leren kennen stuurt hij brieven aan Spanjaarden om hen beter te leren kennen. In aflevering 2 van de serie bezoekt Biemans Galici\u00eb, met name de Costa da Morte<\/a>. Hij stelt hen de vraag: voelen Galici\u00ebrs zich vergeten door de rest van Spanje?<\/p>\n\n\n\n

Een interessante aanleiding voor de serie. Biemans las in een nationale krant een ingezonden brief van een Gallego. De briefschrijver stelt dat er meer in Spanje is dan alleen Madrid. Zijn ze Galici\u00eb niet vergeten?
Natuurlijk is er meer in Spanje dan Madrid, Galici\u00eb is er! Biemans bezoekt verschillende gallego’s aan de Costa da Morte (het ruige gebied tussen de Rias Baixas<\/a> tot Finisterre<\/a> en de Rias Altas<\/a> vanaf A Coru\u00f1a<\/a>). In de serie van 45 minuten brengt hij zeer fraai de Galicische cultuur en natuur in beeld, met enkele uitgesproken gallego’s.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Tv-maker Stef Biemans in gesprek met postbode bij het monument A Ferida in Muxia (bron: VPRO)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Wat zien we van Galici\u00eb en de Costa da Morte?<\/h2>\n\n\n\n

De serie bestaat uit verschillende fragmenten. Beginnend met de postbode in Finisterra, op het ‘einde van de wereld’. Is dit het einde, of het begin van de wereld?
Vervolgens reist Biemans naar een kunstenaar in het binnenland. Hij heeft spontaan een 8 meter lange reuzenforel<\/a> op wielen uitgevonden. Volkomen nutteloos, maar wel leuk zo zegt hij. Over Galici\u00eb is hij stellig, het is geen vergeten gebied. Hij zegt: \u201cAls Galici\u00eb vergeten wordt, komt dat door onszelf”.<\/p>\n\n\n\n

Cultuurkritischer wordt het als Biemans op bezoek gaat bij een activiste die strijdt tegen de vele windmolens in Galici\u00eb, net met name dat het geld naar ‘Madrid’ gaat. Of de zeeman die eigenlijk alleen Gallego<\/a> praat, maar voor Biemans een uitzondering probeert te maken, omdat hij hem ‘niet onaardig’ vindt. Wie Spaans spreekt zal horen dat het de visser nauwelijks lukt, het Spaans is hij amper machtig.<\/p>\n\n\n\n

Typisch Galicisch is de oude vrouw van 80 die vastgelegd is op een enorme muurschildering. Ze zwijgt. Het typische zwijgen van Galiciers. Het conform met de stilte. Biemans is zichtbaar onder de indruk van deze typische Galicische karaktereigenschap. Op de muurschildering is de vrouw afgebeeld als eendenmosseljager, een gevaarlijke bezigheid op de ruwe rotsen.<\/p>\n\n\n\n

Hoe gevaarlijke eendenmosseljagen is zien we als Biemans op pad gaat met twee ‘percebeiros’ die onherkenbaar in beeld willen, omdat de vangst illegaal is en ze niets op willen hebben met het nationale regime. Onherkenbaar? Met een grote tatoeage op het hoofd van de ‘Maagd van de zee’ is de visser toch vrij herkenbaar. De smaak is er niet minder om, zoals veel tv-programma’s op bezoek in Galici\u00eb proeft Biemans ook de eendenmosselen<\/a>. <\/p>\n\n\n\n